Segment sieci z gwarantowaną jakością usług (QoS) to funkcja, a nie produkt. Dowiedz się, w jaki sposób rozliczanie uwzględniające kontekst pozwala przekształcić dane dotyczące segmentów i jakości usług (QoS) w atrakcyjne oferty.
Rozwiązanie sieciowe nie jest jeszcze produktem dostępnym na rynku
Gdy operator uruchamia autonomiczną sieć rdzeniową 5G i wdraża jej pierwszą segmenty sieciowe, to prawdziwy przełom techniczny: sieć może teraz zagwarantować określony profil wydajności konkretnej grupie użytkowników, odizolowanej od ruchu pozostałych użytkowników.
Jednak samo w sobie nie jest w stanie tego sprzedać.
Pomiędzy możliwością a produktem znajduje się warstwa mechanizmów handlowych. Ktoś musi określić, kto może nabyć ten „kawałek”, co dokładnie obejmuje, jak kształtuje się cena, w jaki sposób mierzy się dostawę oraz w jaki sposób całość trafia na fakturę, którą rozpoznaje klient korporacyjny.
Opłaty to moment, w którym kontekst sieciowy przekłada się na cenę — a w wielu organizacjach jest to również moment, w którym spowalnia oferowanie segmentów.
W niniejszym artykule prześledzono drogę od fragmentu treści do przychodów: co sieć faktycznie przesyła do systemu rozliczeniowego, dlaczego same te dane nie stanowią jeszcze oferty, gdzie tradycyjne rozwiązania w zakresie rozliczeń powodują utrudnienia oraz — co równie ważne — na czym polega proces rozliczania nie rozwiązać, dzięki czemu pozostała część łańcucha dostaw jest planowana, a nie ustalana na bieżąco.
Co rdzeń sieci 5G przesyła do ładowania
Rozliczanie w sieci 5G opiera się na systemie Converged Charging System zdefiniowanym przez 3GPP w wydaniach 15 i 16. W miarę korzystania z usług przez abonentów funkcja zarządzania sesjami (SMF) wysyła żądania dotyczące danych rozliczeniowych do funkcji rozliczeniowej (CHF) za pośrednictwem interfejsu opartego na usługach Nchf.
Te żądania zawierają bogate dane. Oprócz liczbowych danych dotyczących wykorzystania i identyfikatorów abonentów, znormalizowane informacje rozliczeniowe obejmują S-NSSAI — identyfikator określający segment sieci, w którym przebiega sesja (TS 32.255, przy czym rozliczanie zarządzania segmentami sieci jest uregulowane w TS 28.201 i TS 28.202) — oraz dane związane z jakością usług (QoS), opisujące sposób obsługi ruchu.
Innymi słowy, wraz z każdym żądaniem ładowania dostarczane są dane niezbędne do ustalenia ceny uwzględniającej liczbę przejechanych odcinków. Standard spełnił swoją rolę. Ciekawe pytania pojawiają się po stronie odbiorczej.
S-NSSAI, QoS i kontekst przedsiębiorstwa to nie to samo
Warto zachować rozróżnienie między tymi trzema warstwami, ponieważ w projektach typu „slice” często się one zlewają.
S-NSSAI
The S-NSSAI to nazwa używana w sieci na określenie segmentu — technicznego identyfikatora routingu. Informuje ona o który wykorzystuje się tylko sesję „slice”, i nic więcej.
Profil QoS
The Profil QoS opisuje sposób obsługi ruchu w ramach danego segmentu: gwarantowane przepustowości, docelowe opóźnienia, priorytet. Dwie sesje w tym samym segmencie mogą być traktowane pod względem jakości usług (QoS) w różny sposób.
Kontekst przedsiębiorstwa
The kontekst przedsiębiorstwa Chodzi o informacje biznesowe: kim jest dany klient, na podstawie jakiej umowy, w jakiej lokalizacji, na jakim poziomie usług oraz z iloma autoryzowanymi urządzeniami. Żadna z tych informacji nie jest przekazywana w strumieniu rozliczeniowym — znajdują się one w systemie BSS, w katalogu produktów oraz na koncie klienta.
Oferta, którą można sprzedać, musi łączyć wszystkie trzy elementy. “Łącze premium dla zakładu produkcyjnego klienta X, obsługujące do 40 urządzeń, w cenie z poziomu 2” to stwierdzenie, które łączy ze sobą identyfikator techniczny (S-NSSAI), ustawienia dotyczące wydajności (profil QoS) oraz konstrukcję handlową (umowę).
Właśnie w tworzeniu i utrzymywaniu tego mapowania wiele projektów związanych z monetyzacją fragmentów treści odkrywa swój prawdziwy zakres.
Dlaczego tradycyjne rozwiązania w zakresie ocen spowalniają proces tworzenia ofert
Oto typowy punkt sporny, który stanowi raczej ogólną cechę charakterystyczną dla kolejnych generacji technologii ładowania, a nie wadę konkretnego produktu.
W większości systemów rozliczeniowych zestaw atrybutów, na których może opierać się logika ustalania stawek, jest ustalany na etapie projektowania. Identyfikator segmentu i dane dotyczące jakości usług (QoS) mogą pojawiać się w każdym żądaniu, ale dopóki nie zostaną one uwzględnione w modelu jako parametry wpływające na ustalanie stawek, żadna cena nie może od nich zależeć.
Wprowadzenie możliwości wyceny zazwyczaj wiąże się z rozszerzeniem modelu danych, nowymi szablonami wyceny, cyklem testów regresyjnych oraz zarezerwowaniem terminu w kalendarzu wydawania aktualizacji. W przeszłości był to uzasadniony kompromis — stały model zapewnia przewidywalną wydajność w czasie rzeczywistym — jednak konsekwencją tego jest to, że każda nowa oferta oparta na kontekście staje się projektem inżynieryjnym, a transakcje korporacyjne, które powinny trwać kilka tygodni, podlegają harmonogramowi wydawania oprogramowania.
W jaki sposób pomagają elastyczne obszary usług i powiązania z planami taryfowymi
Tridens Monetization podchodzi do tego inaczej: pola zawarte w żądaniu naliczenia opłat są udostępniane do celów naliczania opłat w ramach konfiguracji, a nie modelowania.
W praktyce oznacza to, że parametry S-NSSAI i QoS przekazywane przez interfejs 5G HTTP/2 platformy (z obsługą protokołów Diameter i RADIUS dla starszych generacji sieci) mogą być bezpośrednio wykorzystywane w regułach taryfikacji, obok atrybutów dotyczących klienta, konta i abonamentu — w tym pola niestandardowe, takie jak lokalizacja, najemca czy poziom umowy.
Właściciel produktu przypisuje identyfikatory segmentów do ofert katalogowych, ustala ceny na urządzenie na podstawie liczby urządzeń zarejestrowanych na koncie, definiuje podwyższenie jakości usług (QoS) jako dodatek dostępny do zamówienia oraz dodaje czas trwania sesji lub elementy oparte na objętości tam, gdzie są potrzebni w ramach umowy.
Każdy z nich stanowi element planu w katalogu produktów, opublikowany bez zgłoszenia technicznego.
Warstwa mapowania jest tu cichym bohaterem. Gdy tylko reguła “S-NSSAI X w ramach umowy Y oznacza ofertę Z” zostanie sformułowana jako konfiguracja, ta sama konstrukcja jest ponownie wykorzystywana dla kolejnego segmentu, kolejnej lokalizacji i kolejnego klienta — co ostatecznie sprawia, że monetyzacja segmentów przestaje być projektem, a staje się katalogiem.
Co można, a czego nie da się rozwiązać za pomocą ładowania
Wyraźnie zaznaczona granica sprawia, że cały projekt wygląda bardziej wiarygodnie, więc narysujmy ją.
System rozliczeniowy ustala cenę, mierzy zużycie w czasie rzeczywistym, egzekwuje limity zużycia oraz generuje opłaty, które trafiają na fakturę.
Jak działa ładowanie nie Wystarczy przypisać klienta do danego segmentu. Przyjęcie do segmentu oraz poziom jakości usług (QoS) przypisany danej sesji są ustalane na podstawie danych abonamentowych, zasad i koordynacji — w terminologii 3GPP dotyczy to takich funkcji jak UDM, PCF i NSSF, wraz z procesami konfiguracji, które je ustawiają.
Kompleksowa oferta dla przedsiębiorstw obejmuje zatem zawsze uprawnienia, zasady, przydzielanie zasobów, rozliczenia oraz umowę handlową.
Zaplanowanie wszystkich pięciu opcji od samego początku pozwala uniknąć kłopotliwego odkrycia w późniejszym terminie, że wycena idealnie pasuje do segmentu, do którego nikt nie ma dostępu.
Gotowy do rozpoczęcia?
Wprowadź atrybuty fragmentów mapy, jakości usług (QoS), umów i wykorzystania do modeli rozliczeniowych, które Twoje zespoły mogą konfigurować.
Przykład: najwyższej jakości łączność do produkcji transmisji wideo na żywo
Ten przykład zastosowania nie jest hipotetyczny. Deutsche Telekom już sprzedaje Produkcja transmisji na żywo w sieci 5G: usługa łączności oparta na podziale na segmenty dla nadawców i dziennikarzy mobilnych, dostępna jako opcja do wykupienia w ramach taryfy biznesowej, bez kosztów aktywacji ani opłaty miesięcznej za samą opcję, a cena za korzystanie wynosi 50 euro netto za kartę SIM za każde rozpoczęte 15 minut zarezerwowanego wydarzenia.
Działa z profesjonalnymi plecakami do transmisji strumieniowej — a w wersji przeznaczonej dla dziennikarstwa mobilnego — z wybranymi smartfonami.
Zapoznaj się z ofertą z punktu widzenia agencji ratingowej
Z punktu widzenia taryfy ta publiczna struktura cenowa stanowi zwięzłą listę kontrolną zawierającą pytania dotyczące cech. Opłata mnoży się przez liczbę używanych kart SIM — czyli aktualną liczbę urządzeń w danym segmencie. Jest naliczana za rozpoczął się 15-minutowe przyrosty — ocena oparta na czasie z jasno określoną zasadą zaokrąglania.
Ma to zastosowanie wyłącznie w ramach zarezerwowanego przedziału czasowego wydarzenia — okresu ważności, który katalog musi uwzględniać. Opcja ta zakłada istnienie konkretnej taryfy podstawowej — co stanowi zasadę zgodności między pozycjami katalogowymi. Nie ma na tej liście nic nadzwyczajnego; chodzi o to, że każdy element musi dać się wyrazić jako konfiguracja, w przeciwnym razie oferta przejmuje harmonogram wprowadzenia na rynek.
Te same elementy składowe w naturalny sposób można rozszerzyć na bardziej rozbudowane umowy. Trzydniowa produkcja mogłaby być wyceniana na podstawie dziennej stawki za każde zarejestrowane urządzenie, obejmującej limit transferu danych oraz opłatę za przekroczenie limitu w gigabajtach, a także podwyższoną jakość usług (QoS), którą klient zamawia na czas emisji.
Jeśli chodzi o taryfy: S-NSSAI w ramach planu rozliczeniowego stosuje taryfę premium, liczba urządzeń wynika z subskrypcji przypisanych do konta, sesje oznaczone jako „uplift” są rozliczane według wyższego poziomu taryfowego, a zużycie jest naliczane w ramach limitu, a przekroczenie limitu rozliczane w czasie rzeczywistym — bez żadnych niespodzianek po zakończeniu sesji.
W ramach procesu przydzielania zasobów i polityki urządzenia uzyskują dostęp na czas trwania wydarzenia; naliczane są opłaty zgodnie z rzeczywistym wykorzystaniem sieci; przedsiębiorstwo otrzymuje jedną zbiorczą, szczegółową fakturę za każdą produkcję.
Po wdrożeniu mapowania każdy z tych wariantów stanowi konfigurację katalogu — co ma znaczenie, ponieważ transakcje oparte na zdarzeniach nie czekają na harmonogramy wydawania.
Od niestandardowej integracji po ofertę katalogową z możliwością ponownego wykorzystania
Pierwsza transakcja typu „slice” jest często traktowana jako rozwiązanie szyte na miarę. Nie musi tak jednak pozostać.
Te same elementy składowe — przyporządkowanie segmentów do ofert, komponenty na urządzenie, okna czasowe wydarzeń, poziomy jakości usług (QoS) oraz limity — łączą się w produkt typu „industrial-campus”: stałą lokalizację, miesięczną opłatę za lokalizację, cennik na urządzenie oraz poziom umowy SLA, sprzedawane z tego samego katalogu z różnymi wartościami.
To właśnie jest praktyczna próba tego podejścia: druga oferta powinna stanowić wariant, a nie drugi projekt.
Ogólna zasada jest taka, że to, co można sprzedać, odpowiada temu, do czego może odnosić się warstwa klasyfikacyjna. W przypadku korporacyjnej sieci 5G oznacza to, że kontekst sieciowy — segment, jakość usług (QoS), sesja — jest jasno przyporządkowany do warunków handlowych.
Jeśli chcieliby Państwo sprawdzić, jak system klasyfikacji uwzględniający segmenty i jakość usług (QoS) poradziłby sobie z konkretnym projektem w Państwa planie działania, chętnie omówimy to z Państwem. Zaplanuj prezentację.
Najczęściej zadawane pytania dotyczące ładowania dostosowanego do kontekstu
Czy standard 5G obsługuje rozliczanie według segmentów sieci?
Tak. System rozliczeń konwergentnych 3GPP przekazuje identyfikator S-NSSAI w danych rozliczeniowych wysyłanych z modułu SMF do modułu CHF, a rozliczenia związane z segmentami są uregulowane w oddzielnych specyfikacjach. Otwartą kwestią w danym wdrożeniu jest to, czy implementacja taryfowa pozwala na odniesienie cen do tych dostarczonych wartości bez konieczności tworzenia projektu modelu danych.
Jaka jest różnica między ofertą S-NSSAI a ofertą typu „enterprise slice”?
S-NSSAI to identyfikator techniczny — nazwa nadana przez sieć dla danego segmentu. Oferta dla przedsiębiorstw to konstrukcja komercyjna: umowa, lokalizacja, liczba urządzeń, struktura cenowa. Monetyzacja segmentów polega na przyporządkowaniu pierwszego elementu do drugiego oraz na zapewnieniu, by to przyporządkowanie pozostawało łatwe w utrzymaniu w miarę wzrostu liczby ofert.
Czy dokonanie płatności zapewnia klientowi dostęp do kawałka?
Nie. Dostęp do usługi Slice oraz sposób zapewnienia jakości usług (QoS) są regulowane przez dane dotyczące abonamentu, zasady i konfigurację. System rozliczeniowy mierzy i wycenia to, co dostarcza sieć, oraz egzekwuje ograniczenia komercyjne, takie jak limity. Kompletna oferta wymaga wspólnego zaplanowania obu tych aspektów.
W jaki sposób Tridens Monetization obsługuje oferty uwzględniające podział na segmenty?
Pola zawarte w żądaniu naliczania opłat — w tym identyfikator segmentu oraz parametry QoS w protokole 5G HTTP/2, przy czym obsługiwane są również protokoły Diameter i RADIUS — mogą być bezpośrednio wykorzystywane w regułach taryfowych i łączone z atrybutami klienta, konta oraz abonamentu. Struktury ofert, takie jak cennik na urządzenie, podwyższenia QoS i limity, są konfigurowane w katalogu produktów, a zintegrowane systemy naliczania opłat i rozliczeń przenoszą wyniki do jednej faktury przedsiębiorstwa.
